Obozy Koncentracyjne

Kulmhof to niemiecki obóz zagłady działający we wsi Chełmno nad Nerem od jesieni 1941 roku do kwietnia 1943 roku, oraz na krótko w 1944 roku. Został on zbudowany w bardzo szybkim czasie na odludnych, zalesionych terenach. W obozie stale urzędowało od 120 do 130 SS-manów, pierwszym komendantem został Herbert Lange, a później zastąpił go Hans Bothmann.

Do Kulmhof trafiali głównie Żydzi, a także Romowie oraz polscy duchowni. Masowych mordów dokonywano niemalże natychmiast po transporcie więźniów, których gładzono zagazowaniem spalinami z ciężarówek. Silnych, zdrowych mężczyzn utrzymywano przy życiu, aby potem przydzielić ich do pracy grzebania ciał. Często zdarzało się, że chowali oni swoje własne rodziny, co było dla nich tak silnym psychicznym wstrząsem, że sami decydowali się na śmierć. Innych więźniów, których wstępnie ocalono, wykorzystywano do sortowania odzieży oraz przedmiotów ofiar, a następnie, po przybyciu kolejnego transportu jeńców, także ich uśmiercano w komorach gazowych.

Z Kulmhof udało się uciec tylko nielicznym, a ponadto większości ze szczęśliwych uciekinierów i tak nie udało sie przeżyć wojny, dlatego też o obozie tym wiemy najmniej szczegółów. Trudna do ustalenia jest także liczba ofiar. Badacze oceniają, że w Kulmhof zginęło od 150 do 250 tys. osób, z czego większość to Żydzi.